Icarus

In dit keramische stuk verken ik de tijdloze spanning tussen menselijke ambitie en de gevaren van hoogmoed. De mythe van Icarus dient als metafoor voor onze hedendaagse obsessie om grenzen te verleggen en hoger te reiken.

De oppervlaktebehandeling speelt een cruciale rol in de betekenislagen van het werk. Aan één kant is er een delicate textuur die meteen doet denken aan de structuur van veren – fragiel, complex en essentieel voor de droom van het vliegen. Het gouden poeder dat deze textuur accentueert, verwijst naar het kostbare karakter van die droom, maar ook naar de verblindende glans van de zon die Icarus' ondergang werd.

De opstijgende lijn naast deze 'vleugel' symboliseert de opwaartse beweging van de vlucht – dat moment van euforie voordat de werkelijkheid toeslaat. Tegenover die subtiele poëzie staat een directere ingreep: een gouden kleibol die de zon voorstelt. De gouden accenten verbinden beide elementen en onderstrepen hun onderlinge samenhang in het verhaal.

Het zwarte kleipoeder dat de bovenkant bedekt, brengt een dreigende dimensie aan. Dit donkere element werkt als een visuele waarschuwing en versterkt de dramatische spanning van het verhaal. Het staat scherp in contrast met de warmere, aardse tinten van de keramiek en het goud.

Het werk functioneert als een hedendaagse memento mori – een herinnering aan de gevaren van overmoed en overschatting in onze prestatiegerichte samenleving. Het nodigt uit tot reflectie over de prijs van ongebreidelde ambitie en de noodzaak van zelfkennis bij het nastreven van onze dromen.